رودربایستی – یا همان رودرواسی – یکی از فرساینده‌ترین انواع رابطه‌ای است که می‌تواند بین دونفر وجود داشته باشد (البته اگر بتوان آن را «نوعی» رابطه دانست). اما اگر همیشه خودتان را بیرون از رابطه‌تان ببینید و از بالا به آن نگاه کنید، به راحتی توانایی هدایت و بهره‌برداری از آن را خواهید داشت. به این ترتیب فرآیند رودرواسی برای شما به شوخی‌خنده و برای طرف مقابلتان به تراژدی تبدیل می‌شود.

یکی از انواع هدایت در چنین شرایطی، درخواست‌های ناممکن از فردی است که با شما رودرواسی دارد. یک مثال افراطی و دم‌دستیش این می‌شود: در جلسه‌ی امتحانْ از طرف مقابلتان بخواهید که جوابِ نسبتاً طولانی یک سؤال تحلیلی را به‌تان برساند. بهتر است درخواست را وقتی بکنید که مراقب امتحان او را می‌بیند و شما را نه. در این وضعیت دو حالت امکان رخ‌دادن دارد: یکی اینکه مراقب مچ طرف مقابلتان را می‌گیرد و باقی قضایا، و دیگری اینکه طرف مقابل جواب را به شما نمی‌رساند. با مورد اول کاری نداریم؛ النادر کالمعدوم. اما مورد دوم که بسیار هم پیش می‌آید، احتمالاً باعث می‌شود که طرف تمام هوش و حواسش را سر جلسه‌ی امتحان به تقلبی جمع کند که خودش هم می‌داند نمی‌تواند برساند. البته بخش عذاب‌آور ماجرا این نیست. عذاب الیم از لحظه‌ای آغاز می‌شود که بیرون جلسه‌ی امتحان همدیگر را می‌بینید.

---

نظرات (۵)