pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
خربزه کیت و ویلیام-۲
شایان جاهد
دفعه‌ی قبل درباره‌ی این نوشتم که معنای رفتارهای ما تا حد زیادی مربوط به رسم‌های جامعه است و با تغییر این رسم‌ها، آن معانی هم تغییر می‌کنند. مثلاً بدون کلاه بیرون آمدن امروز هیچ زشتی‌ای ندارد درحالی که زمانی داشت. و اینکه خیلی چیزهایی که امروز برای ما زشت به نظر می‌آیند احتمالاً از این دسته‌اند. ولی مسأله این است که همه‌ی قضیه را نمی‌توان این طوری توجیه کرد. ما معمولاً نمی‌گوییم آدم‌خواری در فلان قبیله پسندیده بوده، پس اشکالی ندارد. حالا معیار ثابت چیست؟

اینجا هم مثل خیلی جاها، اگر مؤمن باشید قضیه کلی ساده می‌شود. معیار ثابت، شرع است. اما اگر فقط کمی عاقل باشیم، می‌فهمیم که احکام شرعی مربوط به چنین رفتارهایی، با توجه به محیط اجتماع زمان خود صادر شده‌اند. فرض کنید می‌گویند مستحب است که اگر کسی به شما گفت سلام، شما بگویید سلام علیکم. خب اگر کمی فکر کنید می‌بینید که بله خیلی خوب است آدم جواب سلام دیگران را گرم بدهد، اما امروز سلام علیکم و رحمة الله و برکاته، هیچ گرم نیست. معادلش امروز شاید این باشد که بگویید «به! علیک سلام!» این مثال ساده را بگیرید، بروید تا احکام اساسی‌تر محرمات و واجبات. پس به نظر می‌رسد ایمان بعلاوه‌ی عقل، کمک زیادی به حل مشکل ما نمی‌کند.

خب... پس برویم سراغ حقوق اساسی انسان... رسوم جامعه نباید به حقوق اساسی آدمی تجاوز کنند. پس با این معیار رسم قربانی کردن آدمیزاد، هرقدر هم رسم باشد، بد است. بله البته خب این هست، ولی کمک زیادی به بحث ما نمی‌کند. کسی در بدی قربانی کردن آدمیزاد شک ندارد. ما دنبال این هستیم که ببینیم برای مسائل باریک‌تر می‌شود معیار ثابتی پیدا کرد، یا نه. بیایید قضیه را کمی روزمره‌ترش کنیم. سیگار کشیدن یا حتی حرف زدن با صدای بلند در تاکسی خوب نیستند، چون تجاوز به حقوق دیگران هستند. خب این یکی بد نیست. اما تکلیف ابرو برداشتن پسرها و پیامک جواب دادن در حضور دیگری چه می‌شود؟

به نظر من مسأله این نیست که ممکن است زمانی ابرو برداشتن پسرها عادی شود، همان طور که ریش تراشیدن شده است. مسأله معنایی است که الان این رفتار دارد. کسی که الان ابرو بر می‌دارد، خودش را به تیپ اجتماعی نزدیک می‌کند که ویژگی‌های کمابیش شناخته‌شده‌ای دارد. این که ممکن است زمانی ابرو برداشتن این معنی را از دست بدهد، معنای فعلی این کار را عوض نمی‌کند. پس من هنوز هم از ابرو برداشتن بدم می‌آید. فقط می‌ماند یک مشکل. و ان این است که سرعت این تغییرات گاهی انقدر زیاد است، که بین دو نسل تفاوت‌های اساسی درست می‌شود. این است که پیامک جواب دادن، در حضور دیگران برای معلمم کار زشتی است، اما برای من نیست. و راستش برای این مسأله هر چه فکر می‌کنم راه حلی پیدا نمی‌کنم. جز این که من و معلمم همین‌طور به بحث بی‌سرانجاممان ادامه دهیم.
نظرات (۱۴)