Permalink:    
درباره پرونده
طراح و برنامه‌نویس: امیر فکرآزاد [ای‌میل]
طراح لوگو: رضا عابدینی [سایت] [ای‌میل]

نویسندگان:
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
زمین اظهار نظر
علیرضا زارعی
اگر شما هر روز چندتا مطلب را لایک کنید و بعضی‌هایشان را به اشتراک بگذارید، کم‌کم منش و رفتارتان تغییر می‌کند. دلیل محکمی برای اثبات این حرف ندارم، ولی تصور این شرایط به فهم قضیه کمک می‌کند: تا قبل از این کسی نظر ما را نمی‌پرسید، الان هم کسی سوالی نمی‌کند ولی ما این امکان را داریم که نظرمان را ابراز کنیم بدون این‌که این اظهار نظر، بی‌جا و بی‌ربط باشد. اگر توی یک مهمانی نظرمان را درباره‌ی حرف کسی که نمی‌شناسیم با صدای بلند به خودش بگوییم کار معقولی نکرده‌ایم اما توی اینترنت این طور نیست. اگر کسی برای اطلاع همه با صدای بلند بگوید که از فلان چیز خوشش می‌آید کار احمقانه‌ای کرده اما توی اینترنت می‌شود به راحتی این کار را کرد.
پشت بیشتر نظرها، میل به مطرح شدن وجود دارد. کمتر کسی صرفاً برای نقد یا تحسین یک مطلب اظهار نظر می‌کند. معمولاً این‌که «من» از این مطلب خوشم آمد یا نه مهم‌تر از اصل ماجراست. البته این قضیه لزوماً بد نیست.
اگر هر روز نسبت به چیزهای زیادی موضع گیری کنیم و نظرمان را به بقیه نشان دهیم کم‌کم دچار این توهم می‌شویم که اوضاع تغییر کرده و نظر ما بیشتر از قبل برای دیگران مهم است. اما بقیه هم معمولاً تا موقعی به نظرات بقیه گوش می کنند که به نحوی به کار خودشان بیاید. اگر من به نظر کسی که فلان فیلم را مسخره کرده توجه می‌کنم احتمالاً یا از آن فیلم خوشم آمده و حالا بین دوراهی مانده‌ام یا مثل او از آن فیلم بدم آمده و به این فکر می‌کنم که خوب است من و او توی یک گروه قرار بگیریم یا نه. سعی می‌کنم در شماره‌ی بعد بیشتر توضیح بدهم.
نظرات (۶)