pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
کلیپس باید بری سر کار
امیرحسین هاشمی
همه‌ی ما تصوری از عدد هفت میلیارد داریم. چیزهایی هم در مورد پیشرفت تکنولوژی در دنیا شنیده‌ایم و عکس‌هایی از آن‌ها دیده‌ایم. با این وجود، وقتی چند هزار نفر را یک‌‌جا می‌بینیم، از شدت تعجب زبانمان بند می‌آید و موقعی که یک تکنولوژی دست چندم را از نزدیک می‌بینیم، از خوشحالی بال در می‌آوریم. واقعاً دیدن با شنیدن فرق دارد.

اگر به کتابخانه‌ای دسترسی دارید که بخش کتاب‌های لاتینش (نسبت به استانداردهای ایران) غنی است، بین قفسه‌ها قدم بزنید و چند کتاب را به صورت تصادفی (ترجیحاً در بخش هنرها) انتخاب کنید. از هر کدام هم چند صفحه‌ای را به صورت تصادفی ببینید. حتماً چند اثر آن وسط چشمتان را خواهد گرفت. نگاهی به مشخصات خالق اثر بیندازید. به احتمال بسیار زیاد اسم او هم قبلاً به گوشتان نخورده: هنرمندی در یکی از کشورهای معروف اروپا، امریکا و یا حتی شرق آسیا آن قدر اثر ارزشمند خلق کرده که برایش کتاب چاپ کرده‌اند و شما حتی اسم او را هم نشنیده‌اید. بهتر است به هنرمندهای بزرگی که کتاب ندارند فکر هم نکنیم. آخر فیلم‌ها هم صدها اسم ردیف می‌شود که هر کدام از آن‌ها در حوزه‌ی کاری خودشان بی‌نهایت متخصصند (شاید نمونه‌ی کارهای ابتدایی آن‌ها را در برنامه‌هایی مثل سینمای حرفه‌ای دیده باشید). البته این‌طوری حرف زدن زیاد کاری ندارد. هنر پیدا کردن راه حل (اگر چنین چیزی قابل تعریف باشد) است.

این حرفم کمی تندروانه است، اما فکر می‌کنم ما با شرایطی که در آن به دنیا آمده‌ایم و رشد کرده‌ایم، حتی حق لذت بردن از آثار هنری جاهای دیگر را هم نداشته باشیم. با این حال هنوز عده‌ای را در کافه‌ها، دانشگاه‌ها یا محافل روشنفکری ایران می‌بینیم که به کار نویسندگان، آهنگ‌سازان، نقاشان، معماران یا فیلم‌سازان بزرگ دنیا نقدهای بسیار جدی دارند. این مسأله کمی خنده‌دار است و بسیار گریه‌دار.
نظرات (۱۴)