pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
سه‌ی شب جنگ داخلی
حامد اوصانلوی
خیلی در این فکر دست‌وپا زدم تا به نتیجه‌ي امروز رسیدم. راستی چرا؟ چرا موسیقی راک و متال در این کشور جا نگرفت اما موسیقی رپ گرفت؟
۱- به علت دخالت مسئولین
۲- به علت نقص فنی
۳- به علتی مهمل بودن آهنگ‌سازان
۴- همه‌ی موارد

پاسخ درست پس از بررسی چندین ساله به عنوان کسی که با عشق آلبوم کاوه یغمایی («مترسک» (ره)) را در شب توزیع خریدم، به عنوان کسی که تلاش می‌کردم در آدرس نتی تهران 360 خدابیامرز آهنگ‌ «فراپشه»، «مترسک» و... را از گروه‌ها و افراد گم‌نام بشنوم تا قدری حس ملی خودم را ارضا کنم و... گزینه‌ی ۳ عنوان می‌شود. شماره‌ی پیش در مورد نامجوی عزیز نیم مقاله‌ای رفت. شخصاً به او به خاطر شخصیت جسورش (منهای مشهدی بودنش) احساس خوبی دارم. اما در کنار آن‌ها گفتم به نظرم قهقرا به او چشمک می‌زند. نظرات دوستان جالب توجه بود که منجر شد تا این نگارش در این شماره انجام شود: «چرایی انتخاب گزینه‌ی بی‌استعدادی آهنگ‌سازان ما.»

با یک سر زدن معمولی به جمع آهنگ‌سازان متال درون کشور به سادگی به دید خنده‌داری بر می‌خورید که علی رغم گذراندن دوره‌های بسیار گوناگون در گیتار و درامز و... اعتقاد دارد سلوی «کرک همت» نوازنده‌ی گروه «متالیکا» در آهنگ مثلا «fuel» یک شاهکار است حال که با سادگی با فشردن پا روی پدال واو گیتار و مقداری حرکت با دست که آن هم در استودیو با تمرین ده باره شدنیست آن اصوات کذایی شنیده می‌شود. این مثال خیلی کمیک بود اما نکته‌ی درون آن به جوگیری نوازندگان ما اشاره دارد. برای ادامه‌ی موضوع مثال آشنای دیگری: در کشور ما در میان افرادی که به اصطلاح وکال گروه‌های نه‌چندان کم‌تعداد متال را تشکیل می‌دهند با پدیده‌ی «گرخ‌خوانی» روبرویید که منجر به ایجاد زیر‌سبک به نظر نگارنده «گرخ‌متال» شده‌ است. به این معنی که خواننده‌ی نادان گروه در تلاش برای ایجاد «بروتال خواندن» گروه‌های «دث‌متال» ایده زده است تا قدری از حماسه‌خوانی‌های رو حوزی قهوه‌خانه را دخالت دهد و نتیجه صدایی حماسی با ترکیب جیغ‌زنانه شده است‌... با شنیدن چیزی که قصد گفتنش را دارم، راک‌باز‌ها باید بروند خودکشی کنند (از سادات عذر می‌خوام) چرا «متین دوحنجره(!)» ادعای پدر راک ایران را یدک بکشد؟دو حنجره؟... چرا؟ پاسخ: در ایران با خرده‌فرهنگ «ادامحوری» رویروییم. به این معنی که ما حواشی را دوست داریم: موی بلند، صدای خش‌دار و... روبروییم اما به هیچ وجه متوجه فرهنگ پشت پرده‌ی موسیقی نیستیم. این مشکل در سرتاسر آثار موج می‌زند. ترانه‌های زیر‌زمینی ما حول کشیدن بنگ‌ و پارتی‌های نرفته و فلسفه‌های نخوانده‌ی آقای (ندرتاً خانوم) آهنگ‌ساز می‌چرخد. در مقیاس روزمینی حول حافظ که متعلق به دوره‌ی کلاسیک ادبیات است، در قالب موسیقی مدرن و بعضاً پست مدرن راک است دور می‌زند. آهنگ‌ساز ما دچار توهم شده‌ است که اگر در آهنگ راک (نه متال) 2.5 دقیقه تک‌نوازی نگذارد، کار راک نیست و پاپ است. در کل تا امروز سه مقاله در ارتباط با این کمبود نوشته‌ام. پس روده درازی نمی‌کنم. می‌خواهم فیدبک از شما بگیرم... وارد بحث شوید.

آهنگی هم از خودم به صورت دمو ضمیمه شد. نظر دهید.
نظرات (۱۰)