pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
خربزه میانه‌روی
شایان جاهد
گفته‌ی مشهوری هست، که به یاد آوردن نام چند تن از گویندگانش کار چندان دشواری نیست و آن این است که راه صحیح، همیشه راهی است که از افراط و تفریط دور، و به اعتدال نزدیک باشد. به نظر من، این حرف از آن حرف‌های ظاهراً خوب و کلی‌ای است که نه تنها هیچ وقت دردی را دوا نمی‌کند، که همیشه کارها خراب‌تر می‌کنند و باعث می‌شوند آدم‌ها خودشان را توجیه کنند.

آیا تا به حال کسی را دیده‌اید که در جواب کسی که می‌گوید در فلان کار افراط نکن، بگوید چشم؟ تا جایی که من یادم است، همیشه همه خودشان را معتدل حساب می‌کنند. این اصلاً جای تعجب ندارد؛ برای اینکه همیشه در هر زمینه‌ای، آدم‌های دیوانه‌تر از ما پیدا می‌شوند. یک ملاعمر هست، یک شارون استون هم هست؛ هر کسی این وسط باشد خودش را از لحاظ تشرّع معتدل به حساب می‌آورد. پس اعتدال یعنی چه؟ ملاک افراط و تفریط چیست؟ مسأله دقیقاً همین است. در این قول به‌ظاهر حکیمانه ملاکی برای تشخیص افراط و تفریط نیست. شوخی عجیب همین جاست. شما باید معتدل باشید، اما معلوم نیست اعتدال چیست.

بیایید با خودمان روراست باشیم. آیا همیشه در تاریخ، میانه‌روان برحق بوده‌اند؟ هیچ‌وقت مواضع کسانی که رادیکال فرض می‌شده‌اند بعداً درست از آب درنیامده؟ وقتی نیما رادیکال بود و خانلری معتدل و حمیدی سنت‌گرا، دست آخر این نیما نبود که پدر شعر نو فارسی شناخته شد؟ چه کسی گفته که آدم باید میانه‌رو باشد؟ منطق این حرف کجاست؟ کجا این حرف اثبات شده که حالا حقیقت مطلق فرض می‌شود؟

مسأله فقط این نیست که در این نظریه‌ی بی در و پیکر، شما راهی برای تشخیص ندارید؛ مسأله این است که این حرف شما را به یک جور انفعال و تن دادن گرایش می‌دهد. آدم‌هایی را می‌شناسم که که میانگینی از عقاید اطرافیانشان را قبول می‌کنند، بدون این که فکر کنند چرا. فقط به این دلیل که احساس می‌کنند این طوری معتدل هستند. و اتفاقاً معمولاً حاصل کار مسخره‌تر از هر دو سر افراطی طیف می‌شود. می‌شود موضعی که هیچ چیزش با هیچ چیزش نمی‌خورد. توی همین مسائل سیاسی گذشته کلی از این آدم‌ها را می‌توانید پیدا کنید: «من نمی‌گم اینا فلان... ولی اون طرفی‌هام...»

تا اندازه‌ای تابع مُد بودن، در زمینه‌ی لباس چیز چندان بدی نیست. اما نتیجه‌ی این چیزی که بهش می‌گویند «میانه‌روی»، تابع مُد شدن فکر و منطق و سبک زندگی آدم‌هاست.
نظرات (۶)