pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
کلیپس حالت عادی
امیرحسین هاشمی
این موقعیت زیاد پیش می‌آید: برای این‌که کسی متوجه نشود شما در فلان کار دست داشته‌اید، باید عادی برخورد کنید. زجرآورترین قسمت ماجرا این است که کسی که در این موقعیت قرار می‌گیرد، مطلقاً یادش نمی‌آید برخورد عادی چطوری‌ست. واکنش‌هایی که آدم‌ها برای اجرای موقعیت عادی از خود نشان می‌دهند، جزو خفت‌بارترین شرایطی است که یک انسان در طول زندگیش با آن مواجه می‌شود.

فیلم‌ها و آثار هنری دیگر، با از سر گذراندن تاریخ پربارشان، در خلق موقعیت‌های غیرعادی توانا شده‌اند: شکنجه، مرگ، جنایت و... اما هنوز برای خلق موقعیت‌های عادی راه درازی را در پیش دارند. بحث بیشتر در مورد فیلم‌هاست. هر چقدر در ذهنم دنبال فیلمی می‌گردم که توانسته باشد موقعیت‌های عادی را خوب تصویر کند، به اسم خیلی پررنگی نمی‌رسم. باید توجه داشت که منظور از موقعیت عادی، وضعیتی است که در زندگی روزمره رخ دهد یا بتواند رخ دهد (مثل گفتگوی عادی یک مادر با فرزندش)؛ نه موقعیت‌های عادی‌ای که فیلم‌ها با خودشان در مورد آن به توافق رسیده باشند. برای مثال، در فیلم‌ها این شات را به وفور می‌بینیم: یکی از شخصیت‌ها رو به دوربین و نزدیک به آن ایستاده و با یک شخصیت دیگر صحبت می‌کند. شخصیت دوم پشت سر او و با فاصله‌ای چند متری ایستاده و گوش می‌کند و گاهی هم چند کلمه‌ای حرف می‌زند. چنین تصویری برای خلق موقعیت گفتگوی دو انسان، در فیلم‌ها به یک زبان مشترک تبدیل شده، اما هیچ جایی در واقعیت ندارد.

کمتر کسی در زندگی خودش با صحنه‌های غیرعادی‌ای که در فیلم‌ها تصویر می‌شوند برخورد می‌کند، و برای همین هر چیزی را که به عنوان فلان موقعیت غیرعادی جلویش بگذارند، ناچار می‌پذیرد. این موقع‌ها می‌شود شک کرد که آیا (با وجود عجز مطلق در خلق یک موقعیت عادی) فیلم‌ها واقعاً موقعیت‌های غیرعادی را خوب تصویر می‌کنند؟
نظرات (۳۱)