pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
سه‌ی شب چلچراغ را خاموش کنیم: فوت
حامد اوصانلوی
نوبت مگادث بود، و می‌رسد، باور کنید، اما مانده بودم از شماره‌های پیش که نه برگردیم به عقب به دوران دبیرستانم که مجله‌ی چلچراغ هوس کرد در موسیقی هم نظری ارائه کند و در این راستا از به فردی به نام امیر اسداله استفاده کرد و ایشان در راستای نمی‌دانم (و هنوز نفهمیده‌ام) کدام برهانی تمام تلاش خود را کرد تا موسیقی متال و... را لجن‌مال کند و... اما چرا تا امروز سکوت شد؟ به بیان جدی‌تری من از خود می‌پرسم چرا تا اکنون (از همان لحظه‌ی خواندن مقالات آن عزیز) سکوت کردم؟ پاسخ ساده است من در دوران نوجوانی حوصله‌ی درگیری با آن عزیز را نداشتم و پس از ورورد به پرونده هم مدت‌ها دنبال آن شماره‌ی مجله‌ی چلچراغ گشتم تا لینک بزنم اما در نت پیدا نشد -با تشکر از سایت همیشه خراب مجله‌ی چلچراغ- این شد این‌بار بدون لینک مطلب را پاسخ می‌دهم تا نکته‌سنجان خود نکات را دریابند -خوانندگان چلچراغ-.

به یاد دارم آن دوست کذایی که می‌نوشت چند نکته را مرتب درون مغز خوانندگان فرو می‌کرد -همین‌جا جا دارد از این که برای رضای خدا یک نفر شنونده‌ی حرفه‌ای هم وجود نداشت تا جواب عزیز را بدهد و آن افتضاح نامه‌های تهدید‌آمیز هواداران متالیکا به آقای امیر اسداله که در شماره‌ی بعدی چاپ شد تنها صحه بر حرف‌های ایشان گذاشت، تشکر کنم- از جمله از طرفداران «تین‌ایجی» متالیکا و مثلاً «آزی آزبزن» صحبت می‌کرد، از آمار فروش تحقیرآمیز متالیکا گفت، از این که در راستای به اصطلاح تاریخ موسیقی خودشان بیان داشتند آخرین جرقه‌های موسیقی متال و دار و دسته نیروانا بود که با خودکشی «کرت کوبین» آن هم از بین رفت و... حال می‌رسیم به لحظه‌ی شیرین انتقام:

دوست خوبم امیر اسداله:
سلام، خوبی آقا؟ با عرض پوزش ذکر چند واقعه را به شما عزیز کذایی ضروری دانستم. اول از همه دوست خوبم متالیکای مورد نظر شما از چند وجه قابل بررسی است؛ شما یا موسیقی را از دریچه‌ی آمار محبوبیت می‌سنجید یا از منظر منتقدان موسیقی یا از منظر شخصی. اگر منظور گزینه‌ی آخر است که جعل تاریخی در راستای نظر شخصی امری نکوهیده است. مثلاً دوست من متالیکای مورد نظر شما تا کنون بیش از ١۰۰ میلیون نسخه از آثارش را فروخته و از ابتدا تا حالا که مشغول فعالیت است در بین ۳۰ آلبوم پر فروش بیلبورد جا داشته است و از آلبوم دهه‌ی نودی «بلک آلبوم» خود تمام آلبوم‌های استودیویی‌اش در صدر بیلبورد جا خوش‌کرده است، از چهار هفته در صدر ماندن تا یک هفته. و این خود در تاریخ صنعت موسیقی آن گروه مورد بحث را صاحب رکورد می‌کند: ۵ آلبوم در صدر. دوم که گروه مورد غضب شما در سبک‌های گوناگونی از انواع راک تا متال و نیو‌متال آهنگ ساخته و خود از مبتکران یکی از پرطرفدارترین سبک‌های موسیقی یعنی «ثرش‌متال» است، البته اگر محبوبیت را به چیز پیش‌پا افتاده‌ای مانند آمار فروش اندک مثلاً چهارده میلیون نسخه‌ای آلبوم بلک متالیکا ربط دهید یا فروش 5 میلیونی آلبوم «لود». از نظر فنی هم ارجاعات گروه‌هایی با معیار سخیف آمار فروش بالا نظیر «لیمب‌بیزکیت»، «کورن» و... به متالیکا کافیست، نه؟ نگاهی گذرا به مجلاتی نظیر «رولینگ‌استونز» و «روولور»... و یا رکورد بردن هشت جایزه‌ی گرمی ناقابل که اگر نگویم مطرح‌ترین دست کم یکی از مطرح‌ترین جایزه‌های موسیقی دنیاست برای شما کافی خواهد بود؟ اضافه کنم چند مورد این جایزه را گروه مورد بحث به واسطه‌ی سبک هاردراک و نه متال منفور شما برده است مانند تک آهنگ «better than you» و...

دوست خوبم سبک تین‌ایج‌پسند متال مورد بحث شما با نگاهی خیلی خیلی کم و کوتاه به کنسرت‌های برخی گروه‌های متال نظیر «مگادث»، «دث» و «بلک‌سبث» شما را با حقیقتی عجیب مواجه می‌کند. برخی از این تین‌ایج‌ها مال دوران دهه‌های هشتاد و... هستند و خب الآن دیگر به جای تین‌ایج اسمی دیگر دارند. دوست خوبم دوست خوبم، نیروانای مورد بحث شما اصولاً گرانج اجرا می‌کند و با ملاحظاتی پانک راک نه متال. قدری مطالعه‌ را برای شما تجویز می‌کنم یا اگر راحت‌طلبید به شما خواندن مطلب «سبک‌شناسی برای عوام -همه‌ی شما» در شماره‌ی پانزدهم همین مجله را پیشنهاد می‌دهم.

ممکن است شما معیار را صلاحیت تکنیکی بدانید در این صورت: در گروه‌های بد و اخ مورد بحث شما دست کم تعدادی از ابرنوازندگان عصر حاضر عمر تباه می‌کنند نظیر: «جان پتروچی» غول نوازندگی گیتار، «مایک پورتنو» ابر‌نوازنده‌ی درامز در گروه «دریم‌تیاتر» -باور ندارید به نوازنده‌های حرفه‌ای رجوع کنید یا مجلات زرد موسیقی- «دیو لومباردو» نوازنده‌ی توانای درامز در گروه «اسلیر»، «کلیف برتون» نوازنده‌ی توانای بیس گیتار در همین متالیکای اخ و... باز هم بگویم؟

شما ممکن است بیان کنید -کما که کردید- دوران این گروه‌ها به سر رسیده است و معیار شما به روز بودن است. ایراد کوچکی مطرح می‌شود آلبوم آخر متالیکا «دث‌مگنتیک» تماماً در سبک دهه‌ی هشتادی ثرش‌متال می‌چرخید و از قضا در رتبه‌ی یک بیلبورد چند هفته‌ای درخشید؛ رجوع گروه‌های قدیمی نظیر همین متالیکای عزیزمان -عزیز من و طرفداران، نه شما- و مثلاً گروه‌های محبوبی چون «evanescnece» به سبک‌های متال گمان می‌کنم حرف شما را به قدر کافی نقض کند. باز بگویم؟ نمی‌شود چون مطلب از حوصله خارج ‌می‌شود. اما شما هم بروید تا می‌توانید فرانک‌زاپا گوش کنید و برای خاص‌تر شدن چرا «جت رو تال» گوش نکنید؟ این هم بد نیست. امان از روشن‌فکر درپیتی -منظورم خودم است-.
نظرات (۹)