Permalink:    
درباره پرونده
طراح و برنامه‌نویس: امیر فکرآزاد [ای‌میل]
طراح لوگو: رضا عابدینی [سایت] [ای‌میل]

نویسندگان:
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
چهارراه پیک شادی
علیرضا صمدی
وقتی بخشی از یک متن را جدا کرده و آن را در رسانه‌ای انتقال می‌دهیم، آنچه که به نظر می‌رسد این است که نمی‌توانیم لذت آن متن را به دیگری منتقل کنیم. برای مثال اگر شما بخواهید شلوغی این روزها، البته برای خرید عید، را توسط رسانه‌ای مثل عکس انتقال دهید، مجبور به گزینش از این متن هستید؛ که این انتقال معمولاً لذت تجربه را به مخاطب نمی‌دهد. حال در این‌جا علاقه‌ای به بحث در مورد این‌که با گزینش از یک متن می‌توانیم آن‌را وارونه نیز جلوه دهیم، مثلاً پرجمعیت را کم‌جمعیت و بالعکس، نمی‌پردازم. آنچه که در این‌جا ذهن من را درگیر کرده انتقال تجربه‌ی متن است. حتی اگر آن متن را به طور کلی (که ممکن نیست، در هر صورت ناچار به گزینش هستیم) برای یک نفر نقل قول کنیم آیا تجربه‌ی متن به او منتقل می‌شود؟

سالی که پشت سر گذاشتیم متن‌های مختلفی را تجربه کردیم. کدام رسانه به راستی می‌تواند این تجربه را منتقل کند جز چهره‌های هرانسان پس از پشت سر گذاشتن تجربه؟ یکی از فیلم‌هایی که در سال گذشته دیدم و کارگردان به راستی این مفهوم را درک کرده بود، فیلم زن بی‌سر بود.

دارم به این فکر می‌کنم که آیا تنها شب سیزده به در وقت حل کردن پیک شادی بود؟
نظرات (۱)