Permalink:    
درباره پرونده
طراح و برنامه‌نویس: امیر فکرآزاد [ای‌میل]
طراح لوگو: رضا عابدینی [سایت] [ای‌میل]

نویسندگان:
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
طهران‌نامه کلیسای سرکیس مقدس.
هادی نگارش
طهران‌نامه» کلیساها» کلیسای سرکیس مقدس (کلیسای ارامنه).

«در سال 1945 میلادی (1324 شمسی) انجمن دوست‌داران کلیسا در محوطه‌ی کلیسا، ساختمان کوچکی برای استفاده خلیفه‌گری بنا کردند و در سال 1961 میلادی (1340 ش) بر آن شدند تا ساختمانی برای خلیفه‌گری تهران بسازند. پیشوای مذهبی از فرد نیکوکاری به نام مارکار سرکیسیان خواست تا هزینه‌ی بنای این ساختمان را به یاد همسرش بپردازد. در این اثنا مارکار سرکیسیان از دنیا رفت. از این رو از فرزندان‌اش گورکن و وازگن، تقاضا شد که به یاد پدرشان در جوار ساختمان خلیفه‌گری، کلیسایی بنا کنند..... معماری کلیسا به مانند معماری سنتی دیگر کلیساهای ارامنه است و ناقوس‌های این کلیسا به جای آن‌که با طناب نواخته شود با نیروی برق به صدا در می‌آید. این کلیسا بزرگ‌ترین کلیسای ارامنه‌ی تهران و به احتمال زیاد ایران است. بر دیواره‌های بالای محراب تابلوی نقاشی رنگ‌آمیزی اثر آودیک آیوازیان مشاهده می‌شود که تقلیدی از اثر میکل آنژ در واتیکان است.... از دیگر نقاشی‌ها تصویر یحیی تعمید دهنده است که عیسی مسیح را غسل می‌دهد و.....

آن‌چه در بالا آورده شد، با اختصار، متن روی لوح نصب شده‌ی کنار درب ورودی کلیسای سرکیس است. کلیسای بزرگ و زیبای ارامنه‌ی تهرانی. کلیسایی که مسند خلیفه است. (کلیسای اسقف اعظم است) و در تهران و -همان‌طور که گفته شد در ایران- نظیر ندارد. البته ناگفته نماند که تقریباً هر منطقه‌ای در تهران کلیسا دارد. یعنی طبق تقسیم‌بندی‌هایی، هر منطقه‌ی ارمنی‌نشین، کلیسای خاص خود را دارد. حتا در بازار بزرگ مولوی هم کلیسای زیبایی به چشم می‌خورد. که اگر بشود به آن‌جا هم گذری خواهیم داشت.
آن‌طوری که آقای نیرسسیسان مدیر روابط‌عمومی کلیسای سرکیس می‌گوید این کلیسا در سال 52 ساخته شده و ساخت‌اش هم 7 سال به‌طول انجامیده. در معماری این کلیسا از دو سبک «بازولیکا» و «گوتیک» استفاده شده‌است...


□ □ □
از کریم‌خان... از خیابان دوست‌داشتنی کریم‌خان که به سمت میدان هفت تیر می‌روی می‌رسی روبه‌روی دو مناره‌ی آبی که بالای‌شان علامت صلیب به چشم می‌خورد. سرِ خیابان ویلا. قبل از پل کریم‌خان، و روبه‌روی پارک سانتا ماریا. همان‌جایی که حوالی میدان هفت تیر بود و می‌خواستم مطلبی از آن‌جا بنویسم، ولی نشد. ولی ای‌کاش زودتر فرصت دست می‌داد و مشغله‌های کوچک و بزرگ زودتر امان می‌داد تا مراسم‌ها و جشن‌های زیبای مربوط به میلاد مسیح را هم پوشش می‌دادیم. می‌دانید که ارمنی‌ها -اگر اشتباه نکنم- 7 ژانویه را تولد مسیح علیه‌السلام می‌دانند و کاتولیک‌ها 25 دسامبر را. در هر حال مراسمات و جشن‌های زیبا و دل‌نشینی دارند که دیدن‌شان خالی از لطف نیست.
[این‌جا فقط طهران‌نامه است. قرار نیست از ریز مسائل و آیین‌ها و مراسمات ارمنی‌ها بنویسم. حتماً -اگر فرصت شود- در ستون‌های دیگر روزی مطالب خواندی و تفصیلی‌ای از کتاب مقدس و آیین‌های ارامنه و کلیمیان خواهم گفت. البته دوستانه ازتان می‌خواهم که عهد جدید را بخوانید، عهد عتیق را بخوانید، اناجیل مختلف را حتماً ورق بزنید و نگاه کنید. همان‌طور که قرآن را هم حتماً توصیه می‌کنم بخوانید و خوب بخوانید و سعی کنید از آن استفاده کنید؛ که کتاب بس‌بزرگ و بس پرباری‌ست].

عکسی که در زیر مشاهده می‌کنید، تصویری‌ست از مجسمه‌های کوچک مربوط به مراسم نمادین تولد حضرت مسیح. که در گوشه‌ی حیاط کلیسا، برای روز میلاد تدارک دیده شده بود و هم‌چنان آثارش باقی‌ست.

کلیک کنید


تصویر پایین هم، تصویر کتاب‌فروشی کوچکی‌ست که آن ضلع حیاط کلیسا و کنار درب ورودی ساخته شده و انواع و اقسام کتاب‌های دینی مسیحی را به زبان ارمنی برای فروش دارد.


کلیک کنید


تصویر بعدی مربوط به طرف دیگر حیاط است. چند سنگ قبر و بنای یادبودی که برای شهدای ارامنه ساخته شده:

کلیک کنید


و عکس‌هایی هم از دورنمای ساختمان کلیسا:

کلیک کنید



کلیک کنید


بگذارید برویم داخل کلیسا؛ این عکس را از کنار درب ورودی صحن کلیسا گرفته‌ام. و آن پیرمردی هم که در ردیف آخر نشسته، کسی نیست جز خدمت‌کار مهربان کلیسا.


کلیک کنید


آن طرف‌تر، پیانوی قدیمی‌ای برای نواختن هنگام مراسم‌ها به چشم می‌خورد:

کلیک کنید


این هم نمای نزدیک‌تری از محراب:

کلیک کنید


نزدیک‌تر که برویم، جایگاه اسقف اعظم را می‌بینیم. که روبروی حضار می‌ایستد و سخن‌رانی می‌کند:

کلیک کنید



آن طرف جایگاه هم، حوض‌چه‌ی غسل تعمید است:

کلیک کنید


و دو عکس دیگر از صحن کلیسا، حسن ختام این پست است:

کلیک کنید



کلیک کنید

نظرات (۵)