pendik escort ataşehir escort
Restbet Restbet üye ol Restbet giriş Restbet kayıt Restbet canlı bahis Restbet yeni adresi
Permalink:   بازگشت به فهرست مطالب این شماره
تیغ روی شیشه مقدمه: صندلی را از زیر کسی نکشید
امیرحسین هاشمی
۱- لذتِ آزاردادن از کودکی با ماست: دنبال‌کردن بچه‌های مهدِکودک با سوسک مرده، درآوردن سوت ناشی از کشیدن گچ روی تخته، مزاحمت تلفنی و...
بزرگتر که می‌شویم، جنس آزارها فرق می‌کند. کم‌کم از ضربه‌زدن به پشت زانوی دوست و آشنا در می‌آید و تبدیل به آزارهایی می‌شود که جنبه‌ی فیزیکی کمتری دارند. مسخره‌کردن و تحقیر نمونه‌ی بارز این نوع آزارهاست.

۲- آزارهایی که گفته شد، مشکلات زیادی دارند:
طبیعتاً فردی که آزارش می‌دهیم متوجه عمل و نیت ما در آزاردادنش می‌شود و این مسأله شخصیت ما را پیش او کوچک می‌کند. ضمن این‌که چنین‌کارهایی مربوط به سن خاصی هستند و بعد از مدتی کارآیی خود را از دست می‌دهند.
نکته‌ی منفی دیگر این نوع آزارها موقتی‌بودنشان است. صدای گچ و تخته فقط چند لحظه حال فرد مورد آزار را دگرگون می‌کند و بعد همه‌چیز مثل قبل می‌شود. [البته مسخره‌کردن و تحقیر بحث جداگانه‌ای دارد.]
سومین موردی که درباره‌ی این آزارها – که از‌این‌به‌بعد به آن‌ها «آزارهای نوع اول» می‌گوییم – وجود دارد، نبودن عاملی به نام واسطه است که شاید فعلاً نتوان توضیح مناسبی در موردش داد. بعدتر با مثال‌ها اهمیت واسطه در آزاردادن بهتر مشخص می‌شود.

۳- قرار است در این ستونْ خواننده با روش‌هایی کاملاً شرافتمندانه، بی‌دردسر و قوی برای آزار اطرافیان آشنا شود. آزارهایی که بیشتر روی نقاطی از ذهنْ کار می‌کنند که فرد هیچ‌گاه فکر حفاظت از آن‌ها به سرش نزده بوده است و در نتیجه، هنگام برخورد با مشکل غافلگیر می‌شود. در این روش‌ها شما کسی را آزار نمی‌دهید. شما فقط یک واسطه‌اید؛ طرف مقابل خودش را آزار می‌دهد.
نظرات (۴)