«حکمت گمشده‌ی حکیم است، پس در هر جا که باشد، آن را طلب کند» (امام علی)

این جستار برای اولین بار در تاریخ نوزدهم آذر سال ۱۳۸۲ (اول دبیرستان) به معلم اجتماعی -آقای مرعشی- تقدیم گشت و ایشان هم بدون تأمل و تفحص و تجسس بنده را به موجب هذیان‌گویی ۵جلسه از کلاس اخراج نمودند... درست یک ماه بعد یعنی در تاریخ هشتم ژانویه‌ی سال ۲۰۰۵ این نوشته در چهاردهمین ویژه‌نامه‌ی مجله‌ی علمی-فرهنگی «portraits» (فرانسه) منتشر گشت که بدون شک مشت نسبتاً محکمی به آن مردک بچه‌باز بود... البته ناگفته نماند که تا همین امروز هم، حقوق مادی و معنوی راقم این سطور به طور کامل از مجله به خاطر روابط دیپلماسی ضعیف دریافت نشده است... بگذریم!

*متابولیک*
نوع بشر از آغاز پیدایش بشریت به ۳طبقه‌ی بزرگ منقسم می‌گردد: آدم‌های خیلی معمولی، آدم‌های معمولی، آدم‌های غیر معمولی.
در این جستار -بدون هیچگونه نگاه مغرضانه‌ای- به صورت کاملاً موجز و مفید نگاهی گذرا و اجمالی به این ۳طبقه می‌اندازیم و البته به دلیل کوتاهی سخن اصلاً قصد توضیح، تشریح، بسط و نتیجه‌گیری نداریم...

آدم‌های خیلی معمولی (دسته‌ی اول):
حماقت این گروه ابله تا بدانجا سر به فلک می‌ساید که می‌پندارند «کشف حقیقت» بزرگترین رجحان بشر بر موجودات دیگر است. آن فرومایگان سست‌عنصر، روزان و شبان خود را همچون شبان (موسی) در پی اختراع و اکتشاف و استکمال هستند و متأسفانه با‌شکوه‌ترین و بزرگترین لحظات زندگی مضحک خود را «پیروزی» می‌شمارند و حتی گه‌گاه از بیشترین لذایذ معنوی خود (خورد و خوراک) می‌دزدند تا شاید اندک راهی به سوی «موفقیت» بپیمایند. نگاهی مختصر به زندگی ننگین این افراد تنها مبین تخصص گزینی آنها است؛ به‌طوری‌که بنده از منبعی نسبتاً موثق شنیده‌ام برخی از آنان در مورد «نوعی پشه‌ی غیرجنبان به نام سیراس» که فقط تیره‌ی اندکی از این موجود در جنوب شرقی مراکش یافت می‌شود قریب به ۴۰ سال از عمر بی‌حاصل خود را صرف و نحو می‌کنند. تفریح ملالت‌آور این طبقه بیشتر صرف خوانش رمان، بینش فیلم، سرایش شعر، گوشش موسیقی کلاسیک، تماشای تئاتر... و از این قبیل کارهای روشنفکرنما می‌شود.
از خصوصیات ظاهری این افراد که از قضا تولید‌کننده‌ی دانش و علم هم می‌باشند، خنده‌های کوتاه و نمکین، برخورد بسیار موقر و متین و ازدواج با شاگردان خوش‌اندام خود است.
مرگ آن‌ها یا بسیار زودهنگام (به دلیل خودکشی) یا بسیار طولانی (یه دلیل ۳بار مسواک در روز) است و دسته‌ی آخر هم به عنوان تقدیر از یک عمر فعالیت، خیابانی بی‌قواره به نامشان مزین می‌گردد.
از اعضای اصلی این طبقه‌ی بامزه می‌توان به اندیشمندان، نخبگان، سیاست‌مداران، هنرمندان طراز اول و... اشاره نمود.

آدم‌های معمولی (دسته‌ی دوم):
از لحاظ جامعه‌شناختی این گروه از محبوبیت کمتری نسبت به تیره‌ی اول برخوردارند ولی بدون شک و تردید بسی خوش‌ترند زیرا مصرف‌کننده‌ی تولیدات گروه نخستند. این مردمان در هیچ شهر و منطقه‌ی جغرافیایی و سیاسی قابل تأملی پا به عرصه‌ی هستی نمی‌گذارند و بیشترین استعداد خود را که همانا خیال‌پردازی و دروغ‌گویی است در اوان کودکی به دلیل تمسخر بزرگان از دست می‌دهند. والدین این طبقه تنها لطف عظیمی که در حق فرزندان خود می‌کنند ثبت نام در کلاس‌های پراکنده و بی‌برنامه‌ی تابستانی اعم از شنا، نقاشی، زبان و تکواندو است که آن هم فقط به منظور خلوت‌کردن محیط خانه برای تولید راحت‌تر بچه‌های بیشتر است. اگر این افراد از شانس بیشتری برخوردار باشند می‌توانند هفته‌ای یک بار -جمعه ها- با خانواده پیتزای قارچ و گوشت (هر ۲نفر یک پیتزا) بخورند و بعضاً هم تا ۸سالگی به نزدیکترین و ارزون‌ترین پارک نزدیک به خانه بروند؛ نهایتاً هم تا دوم دبستان سواد پدر و مادرشان بکشد و بهشان دیکته بگویند.
از ویژگی‌های این دسته می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
۱ساعت چرت عصرانه، ازدواج فامیلی بیشتر هم با دختر عموی پشمالو، تحصیلات زورکی تا لیسانس، تولید حداکثر ۲ تا ۳ بچه که بعضاً هم یا دخترند یا پسر، خوانش ۱۷ رکعت نماز که همیشه به طور اتفاقی بی‌برو‌برگرد ۲رکعت صبح قضا می‌شود و ۳۰سال خدمت بی‌شائبه و شبانه‌روزانه به دولت.
جوک‌های خورشتی و آبگوشتی، زینتی است برای جمع‌های دوستانه‌شان و آهنگ‌های اندی و منصور هم هنگام عروسی به شدت به ذوق می‌آوردشان.
از اعضای اصلی این طبقه‌ی گسترده می‌توان به معلمان، پستچیان، مسافرکشان، خوارو‌بارفروشان... اشاره نمود.

آدم‌های غیر معمولی (دسته‌ی سوم):
این دسته که غایت بشریت و معظم‌ترین انسان‌ها در تاریخ هستند، خود به دو نحله‌ی کوچک قابل تقسیم‌اند. به ترتیب اولویت نخست: دلقکان نمایشی (کسانی که بازیگرند) و دو دیگر good guys (از جمله سازندگان south park).
بارزترین خصوصیت این جماعت اندک و تاثیر‌گذار سوء استفاده از دو دسته‌ی دیگر است، به طور اخص از دسته‌ی اول برای پیشبرد منافع خود سود می‌جویند و از دسته‌ی دوم به منظور خنده و شاد‌کردن فضا، به‌طوری‌که خود اصلاً متوجه قضیه نشوند. (برای درک بهتر این گفتار به قسمت نظرات سفرنامه‌ی علمی- تخیلی اصفهان نظری بیندازید و همچون ما به شدت بخندید.)
این گروه نه تنها در هیچ مکتب و سبکی نمی‌گنجد بلکه خود نافی هرگونه فکر و اندیشه‌ای هم هستند. به منظور جلوگیری از شناسایی این دسته بهتر است سخن به درازا نینجامد.

والحمدلله وحده و صلی الله محمد و
عترته وحسبنا الله و نعم الوکیل
یازدهم صفر ۱۴۳۰
اشکان خیل‌نژاد

---

نظرات (۲۲)